To warto przeczytać... Idealna praca - czyli jaka? Czy faktycznie istnieje? Próba jej zdefiniowania.

Każdy człowiek opisuje wymarzoną pracę według swoich wyobrażeń, preferencji i oczekiwań. Charakteryzując idealną pracę będzie zwracał uwagę na różne jej aspekty, eksponując przede wszystkim te, które mu najlepiej odpowiadają. Rzeczywistość weryfikuje jednak bezlitośnie te przeświadczenia. Dlatego wydaje się, że nie można arbitralnie i obiektywnie stwierdzić, jakie są „idealne” warunki zatrudnienia. Pracy idealnej zapewne nie ma, stąd zdecydowana większość z nas wyraża przekonanie, że jej nie posiada. Powiedzenie: „Jak się nie ma, co się lubi, to się lubi, co się ma” staje się obowiązujące i nierozłącznie towarzyszy nam w codziennej pracy i życiu.

Udzielając sobie odpowiedzi na pytanie: „Czy idealna praca faktycznie istnieje i czy ją mamy?” powinniśmy rozpocząć od autorefleksji dotyczącej relacji: „ja - moja praca”. Samoocena powinna dotyczyć określenia własnej osobowości, cech charakteru, systemu wartości, wykształcenia, kompetencji i doświadczenia zawodowego oraz innych naszych przymiotów, które poszukiwane są na rynku pracy. Konieczne jest też zdefiniowanie oczekiwań wobec pracy i potrzeb, jakie ma ona zaspokoić, zarówno tych psychicznych jak materialnych. Następnie powinno się sprecyzować obraz wymarzonego zatrudnienia poprzez ustalenie potencjalnego miejsca i stanowiska pracy, jej warunków, realizowanych zadań i obowiązków. Jeśli stwierdzimy zgodność między „ja” - a więc kapitałem, którym dysponujemy a „swoją pracą” – akceptowalnymi warunkami jej wykonywania możemy przyjąć, że ją posiadamy.

Ocena nasza jest subiektywna i nie upoważnia nas do uogólnień i tym samym do przypisywania „naszych” atrybutów i wyróżników każdej pracy. Opinii naszej mogą przecież nie podzielać inni, przypisując jej zupełnie inne kryteria i wyznaczniki. Nie da się więc obiektywnie stwierdzić, że konkretna praca jest „idealna” dla każdego pracownika, ponieważ w grę wchodzą własne, zindywidualizowane oceny.

Inaczej jest z wynikami badań społecznych, które są reprezentatywne i upoważniają do dokonywania uogólnień, pomimo, że zebrane opinie na ten temat też często nie są jednakowe. Na udzielane odpowiedzi wpływ mają (oprócz wspomnianych czynników) także i cechy społeczno - demograficzne respondentów takie jak: płeć, wiek, wykształcenie, wykonywany zawód, miejsce zamieszkania czy stan cywilny. Jednak na ich podstawie można już podjąć próbę zdefiniowania „idealnej pracy”. Stad też warto przytoczyć wyniki niektórych z nich.

Z badań prowadzonych w ubiegłym roku wynika, że 1/3 ogółu respondentów za idealną pracę uważa tę, która jest stabilna. Na uwagę zasługuje fakt, że zarobki wskazywane były w drugiej kolejności. Ankietowani ponadto za idealną pracę uznają taką, w której można się odnaleźć i mieć poczucie sensu jej wykonywania.

Badania kandydatów przeprowadzone przez InterviewMe na początku 2019 roku, potwierdzają tezę, że jednym z zasadniczych warunków, który determinuje decyzję o aplikowaniu na dane stanowisko, jest wysokość wynagrodzenia (76% wskazań).

Bez prowadzenia badań można stwierdzić, że każdy z nas charakteryzując idealną pracę, wśród jej najważniejszych cech wymieni przyzwoitą pensję. Powszechnie przyjmuje się, że musi być ona satysfakcjonująca.

Założenie to zresztą potwierdzają inne badania. Zdecydowana większość osób utożsamia zatem dobrą pracę z wysoką pensją. Jednak ta zależność nie jest tak oczywista, jak mogłoby się wydawać. Na przykład z raportu serwisu 80000hours.org wynika, że od pewnego poziomu zarobków, satysfakcja z pracy nie idzie już w parze z dalszym ich wzrostem.

Z przytoczonych badań wynika, że istotne zaczynają być takie kwestie, jak:

1. Obowiązki, które pozwalają zaangażować się w pracę i czerpać z niej przyjemności.
2. Możliwość pomagania innym - według badań to istotny czynnik w osiągnięciu satysfakcji z życia i poczucia sensu wykonywania pracy.
3. Osiąganie swoistego „mistrzostwa” w wykonywanym zawodzie (pracy), które umożliwia rozwój zawodowy i daje satysfakcję, autorytet i prestiż oraz zapewnia odnoszenie sukcesów.
4. Wsparcie współpracowników postrzegane jako świadomość, że zawsze można liczyć na pomoc członków zespołu.
5. Harmonia pracy zawodowej z życiem prywatnym wyrażająca się w przestrzeganiu wyznawanych wartości oraz w realizowaniu swoich pasji i zainteresowań.

Z kolei w badaniu przeprowadzonym przez Jobbio, respondenci pytani o poczucie zawodowego szczęścia, jednogłośnie wskazywali na możliwość utrzymania równowagi między pracą a życiem prywatnym (tzw. work-life balance).Warto podkreślić, że pogląd ten potwierdzały także wyniki wyżej przytaczanego raportu serwisu 80000hours.org. W dalszej kolejności wymieniano m.in.: bycie produktywnym, pozytywne reakcje z klientami, docenienie przez przełożonych oraz naukę nowych umiejętności.

Literatura przedmiotu również potwierdza, że dobra praca będzie właściwie wykonywana, jeśli daje poczucie: samorealizacji, rozwoju, doceniania, prestiżu, przydatności, bezpieczeństwa i stabilności finansowej.

Równie istotny jest sposób traktowania pracownika w firmie. Nie bez znaczenia jest jego obiektywna ocena i sprawiedliwy podział zadań i nagród, stabilność, uczciwe wynagrodzenie, sens wykonywanych zadań oraz brak stresu. Warte uwagi są przestrzeganie wypłat wynagrodzenia w ustalonym terminie, jak i możliwość wykorzystywania przysługujących urlopów i dni wolnych. Dla wielu pracowników ważny jest też stały rozwój zawodowy związany z nowymi wyzwaniami.

Dużą rolę odgrywają także warunki panujące w pracy. Cały zespół powinien być zarządzany przez kompetentnych przełożonych, którzy potrafią zrozumiale komunikować się z podległymi pracownikami i sprawiedliwie oceniać ich za realizowane zadania. Jednocześnie wykonywanej pracy musi towarzyszyć dobra, pozytywna i przyjazna atmosfera, opierająca się na wzajemnym szacunku i zaufaniu.

Mile widziane są również wszelkiego rodzaju benefity, w postaci darmowej opieki medycznej czy kart sportowych. Co więcej, ważna jest także możliwość awansu.

Podsumowując, kiedy myślimy o idealnej pracy, wyobrażamy sobie, że jest to sielankowe, rajskie i spokojne miejsce, w którym będziemy czuć się błogo i wspaniale. Traktujemy je jako przestrzeń pozbawioną trudnych sytuacji, problemów i konfliktów. Taka idylla jest niestety nieosiągalna. Dlatego jednoznacznie należy odpowiedzieć sobie na zadane na początku naszych rozważań pytanie – praca idealna w 100% nie istnieje, bo nawet w najbardziej przyjaznym miejscu zdarzają się okoliczności i chwile trudne, zaskakujące i nieprzewidywalne. Idealna praca ma zawsze wymiar subiektywny i indywidualny. To, jak nasza praca bliska będzie poszukiwanemu ideałowi, zależy od nas samych, naszych ocen i odczuć. Pracę idealną możemy stworzyć sami. To nie pomyłka ani semantyczna prowokacja - jesteśmy w istocie jej kreatorami. Wszystko zależy od naszego nastawienia, od przysłowiowego dostrzegania pozytywów, a więc wyłącznie jej dobrych stron. Oczywiście, nie unikniemy momentów gorszych np. realizacji zadań, których nie lubimy, czasami i uwag przełożonego, złośliwości niektórych współpracowników, czy innych przeciwności losu, ale to jak spostrzegamy i oceniamy te zdarzenia oraz co uczynimy z naszymi postawami i emocjami w tych sytuacjach, zależy tylko od nas samych. Szukając zaś idealnej pracy dobrze jest kierować się sentencją chińskiego filozofa Konfucjusza: „Wybierz pracę, którą kochasz, a nie będziesz pracować ani jednego dnia przez całe życie”. Jeśli to uczynimy, wówczas możemy śmiało powiedzieć, że praca, którą wykonujemy jest naprawdę idealna.

Życzę, by każda i każdy z Was miał taką pracę!

Literatura:
Przytaczane wyniki badań zaczerpnięto z artykułu „Dobra praca... czyli jaka? Gdzie szukać ofert by ją zdobyć?” https://interviewme.pl/blog/dobra-praca